Credits: Gert Jan van Rooij, Amsterdam
Credits: Gert Jan van Rooij, Amsterdam
Riley Harmon, Infinite Monkey Theorem, 2015. Beeld: Lotte Stekelenburg
Riley Harmon, Infinite Monkey Theorem, 2015. Beeld: Lotte Stekelenburg
Riley Harmon, Infinite Monkey Theorem, 2015. Beeld: Lotte Stekelenburg
Riley Harmon, Infinite Monkey Theorem, 2015. Beeld: Lotte Stekelenburg
Riley Harmon, Infinite Monkey Theorem, 2015. Beeld: Lotte Stekelenburg
Riley Harmon, Infinite Monkey Theorem, 2015. Beeld: Lotte Stekelenburg
Riley Harmon, Infinite Monkey Theorem, 2015. Beeld: Lotte Stekelenburg
Riley Harmon, Infinite Monkey Theorem, 2015. Beeld: Lotte Stekelenburg
Tentoonstelling
Infinite Monkey Theorem
7 maart - 26 april 2015
Locatie: 
Showroom MAMA Witte de Withstraat 29-31
Met bijdragen van: 
Riley Harmon (1987, VS)
Samengesteld door: 
Marloes de Vries
Met trots presenteert MAMA Infinite Monkey Theorem, de eerste solotentoonstelling van Riley Harmon (1987, VS). MAMA toont de twee nieuwste video-installaties van Harmon, momenteel in residentie aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. De tentoonstelling opent op vrijdag 6 maart, en is tot en met 26 april te zien.
Als een aap oneindig de tijd krijgt om willekeurige toetsen op een typemachine in te drukken is er een statistische kans dat hij de complete werken van William Shakespeare typt. De kans is klein, maar het is niet onmogelijk. Deze mogelijkheid biedt ruimte voor twijfel en fantasie. Zodra deze ruimte zich voordoet, is de mens geneigd deze te dichten en ontstaan verhalen, vinden wetenschappelijke onderzoeken hun oorsprong en worden complottheorieën geboren.

Het internet speelt hierin een grote rol, als platform waarop iedereen zijn eigen waarheid kan creëren, vormgeven en verspreiden. Individuen vinden elkaar en een publiek, en verzamelen bewijzen om hun verhalen en theorieën te onderbouwen. De standaard modus van onze tijd is dat elke waarheid wordt gewantrouwd: niets is wat het lijkt en alles is mogelijk.

In 2012 ontving Riley Harmon een email van een complotdenker waarin hij ervan werd beschuldigd een actrice te zijn, met de naam Riley Harmon, die zou zijn ingehuurd door de Amerikaanse overheid om te helpen een tragedie in scène te zetten. MAMA toont Harmons reactie op zijn beschuldiger: een zeer filmische manifestatie van de verzonnen beschuldigingen getiteld A Method for Blue Logic, 2014.

In de tweede, speciaal voor deze tentoonstelling gecreëerde filminstallatie gaat hij door op het experiment waarmee hij met A Method for Blue Logic startte. In dit nieuwe werk, Still Life Study, 2015, muteert een theatrale set gebouwd uit objecten van eerdere producties in een oneindige loop. Op deze manier spiegelt Harmon ons de epistemologische angst voor in het tijdperk van informatie, die ontstaat wanneer wij proberen betekenis toe te kennen aan de wereld om ons heen.
 
Downloads