Vorige / Stop / Volgende
Tentoonstelling
The Twilight Zone
Van 
donderdag 11 oktober 2007
t/m 
zondag 14 oktober 2007
Opening: 11 oktober 2007, 20:00 - 22:30 uur
Locatie: 
Showroom MAMA
Met bijdragen van: 
Aram Tanis (NL), Nick Ervinck (BE), Jan van Nuenen (NL), Jasmina Fekovic (NL), Gert-Jan Akerboom (NL)
Samengesteld door: 
Nous Faes
De bekende sciencefiction serie uit de jaren '50, en de vele remakes in latere jaren, leende zijn titel aan de presentatie die MAMA op Year07 Artfair laat zien.
Het werk van de kunstenaars die we er tonen heeft een specifieke toon; het is een belangstelling voor de donkere aspecten van het bestaan, of voor wat in dit bestaan ongekend is, die als leidraad dient. Heroïek en mistroostigheid lijken twee zijdes van dezelfde medaille te zijn.

De heldenstatus van Jeff Buckley is eenvoudig te begrijpen als we zijn neerdrukkende intense optredens zien of als we zijn vrienden en collega's zijn vroegtijdige dood horen betreuren. Buckley's talent is vastgelegd in de bekroonde, maar tot op de dag van vandaag verboden documentaire 'Goodbye and Hello' (2000) van Jasmina Fekovic (1976). Fekovic noemt zichzelf 'documentarista' om haar betrokkenheid bij de onderwerpen van haar films aan te geven terwijl ze de grenzen van kunst en documentaire verkent. 'Goddess... whatever happened to love' (2004) en 'Dadelpalm', in opdracht van MAMA in 2005 vervaardigd, zijn voorbeelden van die grensverkenning. In haar werk combineert ze een spiritueel besef, met paradoxaal daaraan, actueel sociologisch materiaal. Zo geeft ze ruimte aan een vorm van existentialisme alsof ze smeekt om het bestaan van iets dat groter is dan de mensheid.

Gert-Jan Akerboom (1978) is bekend vanwege zijn grote manshoge tekeningen en installaties. In zijn werk gaan traditionele christelijke allegorieën over de wereld van het transcedente, van mythes over de dood en transformatie een ingewikkelde dialoog aan met de subculturele wereld van de goths en street art. Opgevoed in een strikt religieuze omgeving ademt het werk van Akerboom de geur van dood, straf en samenzwering, maar na zijn verhuizing van Rotterdam naar Berlijn in 2006 hebben het mystieke en rituele de overhand gekregen. Een nieuwe serie inkttekeningen geselecteerd uit zijn schetsboeken laat ruim opgezette betonnen onderkomens zien die 'eeuwige' symbolen huisvesten (water, vuur en spiegels) en fungeren als doolhof en natuurlijke verblijfplaats voor de niet-doden.

Jan van Nuenen (1978) maakt met grote aandacht en precisie samengestelde animaties die zijn fascinatie met vernietiging en creativiteit, en vooral met de omgang van de mens met technologie en natuur weergeven. De opbrengst hiervan zijn intense en fantasierijke structuren die langzaam maar zeker totaal uit de hand lopen. Van Nuenen arrangeert zijn werk alsof hij een lied componeert, hij gebruikt loops, het ritme van afzonderlijke frames en van geluidsegmenten op een associatieve manier die tegelijkertijd neutraal maar ook poëtisch en gevoelig is. Het zijn duistere beelden van Lame Yard (2003) en van Warning Petroleum Pipeline (2004) die ons bij blijven en 's nachts achtervolgen.

Het werk van Aram Tanis (1978) is naakt tot op het bot, welk object hij ook voor de camera brengt. Al zijn foto's bevatten of suggereren een gevoel van vervreemding, een gevoel van niet op zijn plaats of thuis zijn. Zijn recente werk is een reeks foto's gemaakt in het begin van 2007 in een slachthuis van paarden en de werken hebben de grandeur en de verstilling die de dood omgeeft. Eerder werk heeft dezelfde kwaliteit, zoals de reeks Deconstruction (2006) die torsos gebukt onder overgewicht laat zien naast flatgebouwen uit de jaren 70, of het uitgestrekte Koreaanse stedelijke landschap dat onderwerp is van de serie Ji Hyung Song (2004).

Nick Ervinck (1981) verkent uiteenlopende media in een poging om het mentale beeld te filteren en het gebruik en de perceptie te bevragen van bouwstenen als materiaal, proporties, ruimte, kleur, tekstuur en volume. In zijn werk gaan virtuele constructies en handgemaakte sculpturen met elkaar in dialoog, waarmee ongekende mogelijkheden worden getoond en gematerialiseerd. Deze sculpturale vormen van geschilderd gips en polyester gedragen zich als de tegenhanger van Ervinck's polymorfe synthetische vormen, die als gemuteerde moleculen door computer animatie door hem tot leven zijn gewekt en bijpassende virtuele titels dragen als Xobbekops en GNI-RI.
 
Gerelateerd