Zoe Strauss, Sage Jumping, 2009
Zoe Strauss, Sage Jumping, 2009
East Eric, Monochrome / Tool Kits, Foto door Lotte Stekelenburg
East Eric, Monochrome / Tool Kits, Foto door Lotte Stekelenburg
Nomad, No Way Back, 2012, Foto door Lotte Stekelenburg
Nomad, No Way Back, 2012, Foto door Lotte Stekelenburg
Admir Jahic, Don't Love Me Too Much, 2012, Foto door Lotte Stekelenburg
Admir Jahic, Don't Love Me Too Much, 2012, Foto door Lotte Stekelenburg
Stefan Gross, Sustainable Trash, Foto door Lotte Stekelenburg
Stefan Gross, Sustainable Trash, Foto door Lotte Stekelenburg
Tentoonstelling
Highbrow, Lowbrow, Nobrow – MOUSSE!
Van 
zaterdag 7 april 2012
t/m 
zaterdag 23 juni 2012
Opening: vrijdag 6 april 2012, 19:00 - 23:00
Locatie: 
Showroom MAMA, Witte de Withstraat 29-31, 3012 BL, Rotterdam
Met bijdragen van: 
Admir Jahic (CH, 1975), East Eric (FR, 1974), Isaac Cordal (ES, 1974), Mark Jenkins(USA, 1974), Nomad (DE, 1971), Stefan Gross (DE, 1965), Tobias Allanson (SE, 1974), Zoe Strauss (USA, 1970)
Samengesteld door: 
Harlan Levey (USA, 1974)
Highbrow, Lowbrow, Nobrow – MOUSSE! is een tentoonstelling over hedendaagse Mousse Art, samengesteld door MAMA in samenwerking met Harlan Levey, hoofdredacteur van Modart Europe.

Moussism verhoudt zich in gelijke mate tot proces en beweging. Het verkent creativiteit en sociaal welzijn door onderwerpen als smaak, erfgoed en de relatie tussen kunst en activisme aan de kaak te stellen.
Het tijdschrift Modart werd in 1999 gelanceerd om de houding en acties van opkomende kunstenaars en hun verhouding tot de taal van rebellie te documenteren en presenteren. Rond de eeuwwisseling was burgerlijke ongehoorzaamheid in alle uithoeken van de culturele sector sterk in opkomst. Er was vaak sprake van vandalistische toepassingen van creativiteit en innovativiteit in technologie (hi en lo fi). Dit was ook zichtbaar in bijvoorbeeld de groei van open source platforms, p2p websites zoals Napster, de totstandkoming van protestgroeperingen in de zogenaamde 'battle for Seattle' of de 'grassroots' manier waarop een jonge generatie street artists de esthetiek van de publieke ruimte uitdaagde en de sociale architectuur opnieuw toeëigende.

Modart was niet geïnteresseerd in 'professionele' kunst maar eerder in kunst die werd 'geleefd'. Modart maakte zich als tijdschrift consequent sterk voor de toename van artistiek amateurisme en participatie. MAMA en Modart zijn bijna vanzelfsprekende partners. Niet alleen zijn ze gelijktijdig uitgegroeid tot volwassen organisaties, er was ook een continue overlap van deelnemende kunstenaars, die later de pijlers van een internationale 'street art scene' zouden vormen. Het zal niemand verbazen dat de eerste berichten over Mousse Art in reactie waren op de MAMA tentoonstelling 'The Adventures of the Great Abnerio.' Time Out Amsterdam citeerde Abner Preis destijds met de vermelding dat Mousse Art er misschien shit uitziet, maar dat het wel heerlijk smaakt. Zoals elke shit is ook Mousse een beweging die zich uitspreekt over het gehele proces, inclusief gezondheid.

Modart volgde de professionele ontwikkeling van honderden opkomende kunstenaars op de voet, terwijl verontrustende hoeveelheden gezaghebbende titels op het gebied van Street Art en Graffiti werden doorgenomen. Het tweede Modart Book (Highbrow, Lowbrow, Nobrow – Mousse) was een knipoog naar haar eigen geschiedenis. Het boek begint met een kort essay over de productie van mythologie en waarde in de kunst, en presenteert tien kunstenaars die zich hebben gevestigd in de hedendaagse kunstwereld als dissidenten ten opzichte van formele en abstracte criteria. Kunstenaars werden niet geselecteerd omdat ze uitblinken in een bepaald genre, maar omdat ze alle aan hen beschikbare tools verkennen om te gebruiken in hun eigen intuïtieve en vaak opzettelijk gebrekkige persoonlijke taal.
Met ondersteuning van: 

Gerelateerd
Downloads