Vorige / Stop / Volgende
Evenement
Workshop met bewoners van Verzorgingstehuis De Stromen
Je bent nooit te oud om te leren. Daarom confronteerde MAMA in samenwerking met eetontwerpster Marije Vogelzang de oudste generatie met het (relatief jonge) vak Fooddesign.
MAMA bereikte een hoogtepunt in haar carriére: met een leeftijd van 94 en zelfs 99 jaar oud was de gemiddelde leeftijd van de bezoekers nog nooit zo hoog.
Smaak en geur zijn verbonden met (lang vergeten) herinneringen. Vooral geuren en smaken die we niet dagelijks ruiken/proeven, kunnen ons naar de stoffigste hoeken in ons geheugen leiden. Een sterk staaltje geheugenpsychologie? Speciaal voor bij de tentoonstelling 'Fuel' ontwikkelde Marije Vogelzang met MAMA een workshop om dit uit te proberen.

Aan de hand van kleine gerechten, amuses en mini snacks werden de twintig deelnemers gevraagd herinneringen te herbeleven of grappige associaties boven te halen. Met een gemiddelde leeftijd boven de 75 jaar bezaten de deelnemers de nodige levenservaring om uit te putten. Om het geheugen wakker te schudden was er gekozen voor oud Hollandse gerechten, zoals Hete bliksem en Jan in de zak, maar ook de patat met mayonaise mocht natuurlijk niet ontbreken. De verhalen liepen uiteen van het koken op de potkachel met oude schoenen als brandstof, tot aan lunches op school bij de nonnen.

"Ik zat op een internaat, bij de nonnen in Oudenbosch. Eens in de veertien dagen kregen we daar Hete Bliksem. Daar hield ik enorm van, dus verheugde ik me er altijd op. De nonnen waren streng en bij de school hoorde ook een kathedraal. Ik had ontdekt dat in de kathedraal al het marmer van hout was, beschilderd met een marmermotief. Altijd als één van de nonnen lelijk tegen me deed, dacht ik: 'Ja, je kunt nu wel heel lelijk doen, maar dat marmer van je, dat is nep.'"

De één had zich nog nooit aan patat bezondigd, bij de ander stond het vroeger thuis, als vaste prik van Bram Ladage, elke vrijdag op het menu.
"Voeger mocht ik niet uitgaan van mijn moeder, maar soms deed ik dat dan stiekem toch. Als ik dan thuiskwam, vaak ook nog eens heel laat, zat mijn moeder altijd boos te wachten. Ik kwam er alleen mee weg als ik een frietje met voor haar meebracht, dus deed ik dat."

"Mijn ouders hadden vaak vrienden over de vloer, waarmee ze gingen kaarten. Ze speelden dan niet om echt geld, maar om snoep of kauwgomballen. Ik was nog klein, dus griste ik vaak dat snoep van tafel, waardoor alles in de war kwam. Om dat te voorkomen gaven ze me in het vervolg voordat ze gingen kaarten een frietje, zodat ik mijn interesse in het snoep verloor."

Ook over ervaringen in de oorlog werd veel verteld. Aangezien ossenworst een koosjer product is leidde dit tot herinneringen aan de Joodse onderduikers:

"Tijdens het bezoek van de Duitsers verstopten we de onderduikers in een gat in de muur. Het ledikant werd ervoor geschoven om hun aanwezigheid te verbergen, met succes tot aan het eind van de oorlog."

De workshop werd afgesloten met het verbeelden van de verhalen in marsepein.

Een persoonlijke rondleiding van Marije door de tentoonstelling Fuel in de showroom, maakte het beeld van haar werk als eetontwerpster compleet. Marije Vogelzang besprak met de ouderen hoe eten en de rituelen eromheen zijn veranderd en wellicht nog meer gaan veranderen.

Foto's: Daniëlle van Ark
Met dank aan: 
Marije Vogelzang en Proef-employes: Uli, Vanja en Mahala

Tent. / Witte de With: Paul van Gennip, Line Kramer, Erik Visser, Erwin Nederhoff en Martijn van Dijk.

De Stromen: Elly van 't Hof, Annemarie den Heijer, Richeline Virginia en andere helpende handen.
Met ondersteuning van: 
Economic Development Board Rotterdam, Stichting Bevordering van Volkskracht

Gerelateerd
Fuel
Tentoonstelling
Links