Publicatie
2208 of: hoe toch alles nog goed komt
Op 
zaterdag 30 oktober 2010
Kunst is maatschappelijk relevant op het moment dat inzichten, waarheden, uitingsvormen, (...) worden overgebracht buiten de eigen groep. MAMA 2208 wil daarin ? net zoals nu ? een scheidsrechter zijn en bepalen welke kunstvormen, welke creatieve uitingen door mogen naar een tweede ronde, ons daarmee begevend op het gebied tussen meningen, smaak en feiten: dit is goed, dit niet.
Het domein van de kunst speelt zich af tussen wat zich in het hoofd (buik) en wat zich daarbuiten bevindt, in confrontatie met de werkelijkheid. Je verhoudt je tot kunst door te onderzoeken of het gebodene wat met jou te maken heeft. Hierom is kunst belangrijk en moet het verdedigd worden, nergens anders om. Het (jonge) publiek herkent zich daarin, participeert of denkt op zijn minst met ons mee.

MAMA is ook in 2208 een platform voor visuele cultuur op het grensvlak van beeldende kunst, sub- en populaire cultuur en een thuisbasis voor de jongste generatie beeldmakers, kunstenaars en stadsbewoners. Ook in 2208 is zij laagdrempelig, zowel achter als voor de schermen. Publiek kan makkelijk co-creator worden door zich aan te sluiten bij ons, de "believers".

In het programma moeten natuurlijk selectieve keuzen gemaakt worden. De showroom is en blijft daarbij het meest zichtbare "baken": hierin presenteren we welke keuzen gemaakt zijn. Scherpte in keuzen betekent voor MAMA dat zij dicht op de actualiteit zit en risico's durft aan te gaan met betrekking tot het duiden van die actualiteit. Welke aspecten zijn - voor ons - van belang? Welke negeren we? Het is niet moeilijk je te verhouden tot de (recente) (kunst)geschiedenis. Het is oneindig veel moeilijker om de creatieve preoccupaties en beeldtalen en productiewijzen van nu tegen het licht te houden. Maar dat wil niet zeggen dat je geen serieuze poging kunt doen.

MAMA 2208 staat voor zelfredzaamheid en samenwerking - op inhoudelijk maar ook organisatorisch en financieel gebied - als antwoord op een terugtredende overheid en het in razend tempo voltrekkende maatschappelijke veranderingen en technische innovaties. Tegelijkertijd werken krachten van schaalvergroting én verkleining op de organisatie in: een kleine vaste kern blijft hardnekkig stand houden, met daaromheen een grote en krachtige schil(d) bestaande uit fans, vrijwilligers en flexwerkers die voor een groot deel bepalen wat het gezicht van MAMA is. Afgesplitste al dan niet tijdelijke cellen vormen satelliet "MAMA's", gevormd door (ex) Rookies (MA's) op andere plaatsen en in andere tijden. Vanuit de centrale rol van de showroom aan de Witte de Withstraat met haar 24/7 uitstraling worden regelmatig "overige dragers" ingezet: als extra platformen, als voorposten, als kweekvijvers, maar ook pragmatisch, als workshop- en ontmoetingsruimte en werkplek. Creatieve proefballonnen opgelaten vanuit deze cellen betrekken nieuwe publieksgroepen bij MAMA. Met horten en stoten worden nieuwe posities veroverd. De platformen kunnen veelvormig zijn: het web, talkshows, feesten, maar ook acties, workshops en masterclasses. Datgene wat beklijft promoveert naar de showroom.

Ook in 2208 zijn de polen waartussen MAMA zich van oudsher begeeft nog relevant: van canonieke hedendaagse kunst aspiraties tot sektarische krakersongedwongenheid, op de grens van instituut en de straat. Hoge of lage cultuur, elitair of populair: het is zaak van geval tot geval te bekijken of het iets voorstelt. Als oppervlakkigheid gemeengoed is, ontstaat er vanzelf behoefte aan diepgang.
 
Gerelateerd